RSS feed voor het nieuws van www.elkz.nl

plus minus gleich
"Oorlog is de grootste plaag die de mensheid teistert. Het vernietigt religie, het vernietigt staten, het vernietigt families." -

Maarten Luther




Pinksteren

E-mailadres Afdrukken

Gemeente van Jezus Christus.

Pinksteren, Handelingen 2, oorspronkelijk op deze zondag ook nog de 10 Woorden, bij de Lutheranen moet je dan eigenlijk ook nog het epistel lezen, en natuurlijk het evangelie van de zondag – en dan is er ook nog het rooster dat Exodus 24 op ons bord legt.

Het is allemaal nogal wat.

De zending wil ook nog aan haar trekken komen met Pinkste­ren.

Waar te beginnen?

En omdat we de Maaltijd vieren, ook graag nog een beetje kort………. Maar dat kunt u wel vergeten……..

 

Ik heb wel voornamelijk voor alleen een hoofdgerecht gekozen: Exodus 24.

 

Maar  misschien is Handelingen 2 wel een goede entree.

Een verhaal waar allemaal wonderlijke dingen gebeuren:

talenwonder, windvlaag, vuur op de hoofden.

Het is te verstaan met het gebeuren aan de voet van de Sinai uit Exodus (19:16)  in de oren.

Het waait daar, daar zijn donderslagen, weersuitbarstingen, vuur­flitsen en wordt er zo gesproken, dat alle volken het hebben verstaan.

Een indrukwekkende  Godsverschijning daar op de berg Sinai.

 

Dezelfde elementen vinden we ook in Handelingen 2:

Het waait, er zijn de vuurflitsen, de vrome mannen "uit alle volken die onder de hemel wonen", zijn erbij.

Er is iets van wereldbelang wat er gebeurt.

Als een vulkaanuitbarsting die de hele wereld treft.

 

Er is dus verbinding met het Exodus verhaal,

toen een volk geroepen werd tot volk van God  om voortrekker te zijn,

om als een stukje nieuwe mensheid door de wereld te trekken.

En wat toen begonnen is, raakte de hele wereld.

Israël was het begin, eersteling, kopgroep van een nieuwe wereld.

Zo was dat zending: zout in de wereld.

 

In Exodus 20 zijn daarvoor de 10 Woorden gegeven - ahw. de loper die daarvoor is uitgelegd. Waarop je een antal dingen gewoon niet doet.

En dan volgt in 21- 23 een hele verzameling regels die het verbondsboek vormen,                     met als afsluiting de oproep om  geen enkele fiducie te hebben in de (af)goden.    

En ik kan het niet  nalaten om er de vinger bij te leggen dat de nadruk daar valt op het recht van de vreemdeling. Een belangrijk stuk om thuis nog eens te lezen als u de kieswijzer invult…..

 

Hfdst 24 sluit dat dan met de Verbondssluiting af.

Het hoofdgerecht.

 

Daar is het bevel van de Heer aan Mozes en Aaron om op te stijgen de berg op.                  Ook 2 van de 4 zonen van Aaron moeten mee.

Dat duidt op continuiteit.  Het houdt bij Aaron niet op.

De Heer wil in de bediening van de Thora bij zijn volk blijven.

En dat hangt niet af van de bedienaren.

Want wat opvalt is dat juist deze 2 zonen Nadab en Abihu worden genoemd van wie we later horen  dat zij om hun ongehoorzaamheid zullen sterven.

Waarmee maar gezegd wil zijn, dat de nabijheid van de Heer niet afhankelijk is van zijn bedienden.

Wie ook de maaltijd bediend, pastor  of dominee, met welke scheve schaats ook,

de bediening gaat door. God komt er door in het midden.

Dat is een troostende boodschap voor de gemeente.

Zolang zij de Schriften maar opent en het brood breekt gaat de bediening door en is de Heer in haar midden.

 

Maar er is wel afstand!

Er staat: “Buigt u van verre” = onoverbrugbare kloof

En dat op afstand houden van God uit wordt nog eens benadrukt  in het volgende vers:

             ”en laat Mozes alleen naderen tot de Heer, maar gij zult niet naderen, en ook het volk            zal niet opstijgen met hem.”

 

Het is de paradox haast dat  daar waar de Schriften open gaan, de berg wordt beklommen, daar is de Heer zeer nabij en tegelijk is daar de afstand  compleet.

Optmale nabijheid en maximale distantie.

 

Bij heel die beklimming van de berg , bij heel die bediening van de Thora blijven wij nog aan de voet van de berg: afstand!

 

Wel mogen ze zien.

Dat zien is een absoluut hoogtepunt!

In hemelsblauwe kleuren.

Zo wordt de hemel geschilderd als Gods voeten bankje

Ze zien alleen zijn voeten.

Er blijft een heilge grens tussen God en het volk.

Afgoden kun je zien, die zijn een maaksel van je eigen handen en gedachten.

Ze komen wel heel dichtbij, maar  er  blijft afstand. Nooit kunnen we JHWH annexeren!

 

Maar aan de voet van de berg, in het  dagelijkse leven gaat het gebeuren.

Daar daalt de  Heer in af en sluit er het verbond met zijn volk.

Daar vindt de samenzwering plaats tussen de Heer en zijn volk.

En een samenzwering heeft twee onderscheiden partners die niet in elkaar opgaan!

Daar is een uitwisseling van woorden en beloften.

 

Zo staat dat er ook:

 

Mozes somt de  woorden van de Heer op en al de rechten .

En het volk antwoord met een stem: “wij zullen het  doen”. 

En even verder nam Mozes het boek van het verbond ( 21-23) en ze zeiden : “alles wat de Heer gesproken heeft zullen wij doen en horen!” Afgesproken!

 

En nogmaals gezegd dat komt van twee kanten.

Voor ons  die aan de ene kant staan  komt het dus van de andere kant.

Als een geweldig gedreven wind die aanrukt uit den hoge… (in Pinkstertaal gezegd).

 

En het troostvolle is dat dat niet te keren is.

Gods wil in ons midden te zijn, blaast dwars door al onze ongeest heen.

Het is als een uitbarstende vulcaan, niet te keren;

het licht een hele wereld  uit haar voegen. 

Het doet de goden van deze wereld wankelen van hun voetstukken

 

Waar verbond is daar wordt religie afgegrendeld, daar brand een haard van verzet.

En of je wilt of niet, daar raak je in een samenzwering betrokken.

Daar ga  je leven van wat er van de andere kant komt.

 

Dat verbond  wordt gesloten met bloed.

 

De helft gaat over het  altaar  en de helft over het volk.

God en zijn volk verplichten zich aan elkaar met bloed.

Dit is het bloed van het verbond, zal Jezus zeggen bij de beker.

Dat wil zeggen: dit is een samenzwering tegen de wereldmachten.

 

Maar waarom bloed?

En waarom zegt Jezus :mijn bloed?

 

In ieder geval niet omdat God graag bloed ziet!

Maar  het geef op deze manier aan dat het om leven of dood gaat.

En het gaat ook op leven en dood ( zie het bloed van Jezus!).

Wie aan het verbond, aan deze samenzwering meedoet, loopt levensgrote risico’s!

Het kostte de Zoon van God zijn leven.

 

Er wordt bloed vergoten zo ernstig is de  zaak

Het is er op of er onder.

Het is een samenzwering  van God met zijn volk, tegen alles wat het leven bedreigt.

Doet dit tot mijn gedachtenis!

En dan gaat het om heel concrete dingen.

Want als we verder lezen in hfdst 25,

dan horen we wat God in die 40 dagen en 40 nachten bespreekt

Dan moeten de zonen van Israel het beste geven van wat ze te geven hebben voor de bouw en de inrichting van de woning van God …….. hoofdstukken lang instructies volgen.

“.. en zij zullen mij een heiligdom maken en ik zal in hun midden wonen”.

 

God woont in wat wij maken, in wat wij doen.

Ik zei het al: Hij woont niet in ons hart.

Hij woont niet in onze ziel.

Hij woont in ons midden als wij er wat van maken. Komt daarvoor uit zijn hemel

Er staat hier hetzelfde woord als  het maken van de Schepping in Genesis 1.

 

Zo zal ons doen een maken zijn, als  antwoord op het maken van God

zodat er gezegd kan worden: “en zie het is goed, zeer goed”.

Het volk van God, de gemeente zal van schepping weten.

Een stad waar God bij de mensen woont.

God maakt woning bij de mensen

 

Ook in Handelingen 2 gaat het daarom, dat er een volk van God is,

dat in hele konkrete daden to. van God en de medemens,

als een kopgroep op weg is en er iets van maakt dat op schepping lijkt

dat  waarachtig menselijkheid is,

 

En het is de Geest van God die daarbij bezielt.

 

Die Geest wordt aan de gemeente gegeven

            "Hij giet zijn Geest in overvloed op vlees en bloed" Pinksrterfeest!

 

Er worden koplopers gevraagd, die er iets van maken, die willen leren wat het betekent om de aarde in gerechtigheid te bewonen.

De Here God durft wel wat met ons aan!

 

R. Nieuwkoop