RSS feed voor het nieuws van www.elkz.nl

plus minus gleich
"Hier sta ik. Ik kan niet anders. God help me. Amen." - Maarten Luther


de preek van Pinksterzondag 24 mei 2015

E-mailadres Afdrukken

Bij Johannes geen pinkstervuurwerk. De Geest komt volgens hem niet door een hevige windvlaag of tongen als van vuur en niemand gaat spreken in vreemde talen. De evangelist Johannes is dan ook Lucas niet, die in zijn tweede boek, het boek Handelingen, Pinksteren het begin laat zijn van de kerk, de beweging die ontbrandt aan pinkstervuur van de geest. Bij Handelingen lezen we dan verder over de apostelen, die vanuit geloof de kerk opbouwen.

De echte pinkstertekst vinden we aan het slot van het Johannesevangelie. Daar geeft de opgestane Jezus de heilige Geest door zijn adem over zijn leerlingen uit te blazen. Maar vandaag lazen we uit Johannes 14, een deel van de afscheidswoorden van Jezus. Deze tekst is dan ook veel minder uitbundig dan Handelingen. En hoewel het met het oog op hen geschreven is, krijgen wij nog niet echt zicht op de mensen die na hem komen.

Toch kunnen we op Pinksteren ook met dit gedeelte uit het Johannesevangelie uit de voeten. Want ook Johannes 14 verkondigt wel degelijk hoe de Geest vaardig wordt over mensen, hoe zij mensen vervult. En ook horen wij van de daden van God spreken, net als bij Handelingen.

Hier komt datgene waarom het bij Pinksteren gaat op een heel eigen manier naar voren. Jezus zegt: "Als je mij liefhebt, houd je dan aan mijn geboden. Dan zal ik de Vader vragen jullie een pleitbezorger te geven die altijd bij je zal zijn: de geest van de waarheid."

"Als je mij liefhebt..." Over die liefde heeft Jezus vele malen gesproken. Hij heeft er zelfs een opdracht van gemaakt: "Ik geef jullie een nieuw gebod: heb elkaar lief." Liefde voor elkaar, daarom gaat het dus. En die liefde wortelt in de verbondenheid met Jezus, die zelf één is met de Vader. Uiteindelijk is dat waar alles op uitkomt. Waar die liefde is en gedaan wordt, komt de Geest van de waarheid, de pleitbezorger, de bijstand bij ons. "...hij woont in jullie en zal in jullie blijven", belooft Jezus.

Het taalgebruik van Johannes is moeilijk en klinkt op het eerste gehoor weinig concreet. Wat kun je daarmee hier en nu, in de kerk van nu en in je eigen geloofsleven? En toch gaat het hier om wat er gedáán wordt, vanuit geloof. Jezus belooft: "wie op mij vertrouwt, zal hetzelfde doen als ik en meer dan dat, ik ga immers naar de Vader."

Meer dan Jezus doen, dat klinkt ons bijna lasterlijk in de oren. Een ongehoord grote belofte. Maar het wordt begrijpelijk vanuit de nabijheid van de Geest, die Jezus ons belooft. Het betekent dat wij als kerk, als mensen de ruimte krijgen, om te leven vanuit geloof. Dat wij als mensen een levende ontmoetingsplaats van de geets kunnen vormen.

God weet dat wij moeten leven in een wereld die in zichzelf niet zo herbergzaam is voor het geloof en die ook niet zomaar die geest van de waarheid kan huisvesten. Maar dankzij God, kan zij hier wel wonen, omdat zij in mensen, in ons wil wonen. Zo wordt het mogelijk vrijmoedig te leven en mogen wij de taak op ons nemen die Jezus ons geeft: heb elkaar lief. In dat 'elkaar' zit de gemeenschap, zoals wij kerkzijn eerst en vooral kunnen beleven in de menselijke maat van de gemeenschap waarin wij elkaar en elkaars vreugden en noden kennen, zoals in deze lutherse gemeente. Maar omdat God de wereld liefheeft, krijgen we meteen zicht op de wereld daarbuiten.De vreugde van Pinksteren, is, dat God in deze wereld actief blijft en in ons wil wonen en bij ons wil blijven.

Dat mag ons vrijmoedig maken, om te leven vanuit ons geloof en om waar dat moet ook vrijpostig te zijn. Vanuit het geloof mogen wij alles bidden, als het maar aansluit op alles waarvoor Jezus staat: liefde en waarachtigheid namens God. En als wij maar bereid zijn zelf mee te doen met Gods liefde.

Gods Geest gaat verder met deze wereld en laat haar niet los. Daarom hebben wij hoop, daarom kunnen wij met vreugde in ons hart verder. Die vreugde is minstens een binnenpretje, maar maximaal een een vreugdevuur met veel uitstraling. Laat ons zo pinkstergelovigen zijn.