RSS feed voor het nieuws van www.elkz.nl

plus minus gleich
"

Ons leven is een leven midden in de dood. En toch blijft ook midden in de dood de hoop op het leven aanwezig.

" - Maarten Luther


Een wandeling door de liturgie

Waar zijn we nu precies mee bezig? Die vraag kunnen we stellen als we ’s zondags naar de kerk gaan en de eredienst vieren. Vele jaren geleden kreeg ik van een vriend de afbeelding tegen die hieronder staat afgedrukt, afkomstig uit het Beierse liedboek.

plattegrond-bij-liturgieWandelend door de plattegrond van een kerk kunnen we de liturgische doorgang prachtig volgen. In de oude kerk begon je de dienst met de biecht, die nu bijna overal is afgeschaft. Toch was dat gebruik niet zo vreemd: voordat je de Heer ging ontmoeten, moest je vrij zijn van zaken die je knelden; met een open gemoed kun je na de biecht de Heer tegemoet gaan. Eigenlijk doen we die voorbereiding nog steeds als we in de kerkbank gaan zitten. ‘Hoe zal ik U ontvangen, hoe wilt Gij zijn ontmoet?’ Met veel onderling gepraat in wedijver met het orgel? Of in stilte, waarbij de orgelinleiding ons in de stemming brengt voor wat gaat komen?

De intocht begint met onze schuldbelijdenis. Daarna kunnen we in vrede leven en ons Psalmlied zingen. U vindt deze psalmliederen in uw Luthers Dagboek bij elke zondag. Misschien zouden we een stuk van de Psalm kunnen lezen voordat we de berijmde psalm gaan zingen, om zo de inhoud sterker te laten doorklinken.

We gaan als pelgrims een stap verder door de liturgie. In het Kyrië roepen we de Heer aan met ons mee te gaan in deze wereld vol nood. Drie maal smeken we het Hem, daarmee ook de Drie-eenheid aanduidend.

Het Gloria haalt ons weg uit de ellende en zingt onze Bevrijder toe. In veel buitenlandse kerken klinkt hier Gezang 254: ‘God in de hoog’ alleen zij eer’.  Dat de Heer aanwezig is in de gemeente wordt duidelijk in de Groet van de voorganger en de respons van de gemeente.

Het Zondagsgebed –ook weer te vinden in het Luthers Dagboek óf in het Dienstboek- vormt de verbinding van de Introïtus (intocht) naar de woorddienst. Het vat in beknopte vorm de intentie van deze zondag samen.

In de dienst van het woord luisteren we naar de Lezingen. Eerst uit het Oude Testament. We versterken die lezing met het zingen van een daarbij passend lied. Dan horen we de Evangelielezing aan. Bij de oproep daarvan zingen we staande de jubelroep ‘Halleluja’ en later het ‘Lof zij U o Here’ om Hem te loven en te danken voor wat Hij ons geeft in Zijn woord. Hij is de levende die bij ons wil zijn, ook in de Overdenking/Preek.

Dat we het niet alleen bij woorden willen laten, tonen we in de collecte. We hebben ook een dienende taak. We zamelen in omdat we verantwoordelijk zijn voor het werk in de eigen gemeente én voor de nood in de wereld. Die nood proberen we ook te verwoorden in onze gebeden.

Verder lopend zouden we nu de dienst kunnen besluiten met de zegen, maar we gaan een paar stappen hoger naar het altaar: de dienst van het sacrament, het hoogtepunt in de ontmoeting met de Heer die ons uitnodigt. Na een uitbundig ‘Hosianna’ gezongen te hebben, luisteren we naar de Inzettingswoorden, en mogen dan brood en wijn ontvangen: Christus voor ons.  Nog eenmaal benadrukken we onze dank voor Gods goedheid in het slotgebed, om daarna met de zegen, in de vrede des Heren, de wereld ingezonden te worden.

Zo zijn we even bezig geweest met de wandeling door de dienst in de kerk. Bezig zijn met liturgie is elke zondag weer anders en blijft steeds verrassend en nieuw.

Sipco Bosma

Bekijk voorbeeld liturgieën
Bent u benieuwd naar onze liturgie? Bekijk voorbeeld liturgieën.